Παραλία “Ξεκοφτό”, μια Καλλιθέα που ξεχάστηκε στα χαρτιά

Το Κάτω Κουμ Καπί βρίσκεται από την βορεινή πλευρά της Λεωφόρου Ελ. Βενιζέλου από το ύψος της παλιάς Reggina, του ξενοδοχείου Κρήτη και σύσσωμης της Ανατολικής Τάφρου και καταλήγει στο παραλιακό μέτωπο, από την πύλη της Άμμου μέχρι τα παλαιά σφαγεία, τις παλαιές αποθήκες της Βίλλας Κούνδουρου που σήμερα είναι το Θέατρο Βλησίδη και πριν μια εικοσαετία στεγάζονταν το Χανιώτικο Θεατρικό Εργαστήρι που καθοδηγούσε και ηγούνταν η Ελπίδα Μπραουδάκη.

Περισσότερα

Η αβάσταχτη ευθραυστότητα του καπιταλισμού με την σφραγίδα του SARS-CoV-2

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από όλο τον κόσμο: το φάντασμα του «κορώναβάιρους». Όλες οι δυνάμεις του γερασμένου κὀσμου ενώθηκαν σε μια ιερή συμμαχία για να κυνηγήσουν αυτό το φάντασμα. Ο τρόμος πλανιέται πάνω από τις πολυεθνικές, τις χρηματαγορές και τις κυβερνήσεις τους. Είναι πολλοί φυσικά εκείνοι που πιστεύουν ότι μετά από ένα μήνα θα έχουμε ως κοινωνία λύσει το πρόβλημα και μετά θα γυρίζουμε στους παλιούς γνωστούς ρυθμούς. Η πλειοψηφία όμως και ειδικά εκείνοι που ασχολούνται με τα ζητήματα της οικονομίας έχουν με τα δίκια τους τρομοκρατηθεί. Για τα δισεκατομμύρια όμως των ανθρώπων του πλανήτη μας δεν είναι παρά ένα επιπλέον πρόβλημα που μπήκε στην ζωή τους.

Περισσότερα

Τα ατελείωτα δειλινά ενός κυμπάρη Σακαφλιά

Από το 1936 μέχρι το 1940 είχε κυκλοφορήσει 53 μικρά δισκάκια των 45 στροφών, τα λεγόμενα 7”, ενώ από το 1942 μέχρι την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από το ΕΑΜ, έζησε και μεγαλούργησε εκεί έχοντας ανοίξει ένα μουσικό τσιπουράδικο. Η ονομασία του ήταν το «Ουζερί ο Τσιτσάνης» στην τότε οδό Παύλου Μελά 22. Μετά το τέλος λεγόμενου “εμφυλίου” ο Β. Τσιτσάνης δημιούργησε μερικά από τα πιο σπουδαία του έργα και προσεταίρισε το προπολεμικό αστικό λαϊκό τραγούδι σε νέες φόρμες αυτές που αργότερα και αδόκιμα ονομάστηκαν “αρχοντορεμπέτικα”. Φυσικά δεν ήταν ο μόνος μιας και στο εν λόγω είδος συνυπήρξαν χρονικά μαζί του ο Απόστολος Καλδάρας και άλλοι μεγάλοι Έλληνες συνθέτες που ενοποίησαν τις υπέροχες μουσικές τους με τα βάσανα του λαού ποτέ δεν έβρισκε τη γη της επαγγελίας.

Περισσότερα

Το καφενεδάκι του Μανούσου στο Ρέθυμνο

Όπως καθόμουνα κι έπινα το ουζάκι μου , συνοδεία μεζέ μου έρχεται
η φλασιά : «Μωρέ συ Μανώλη , πως λένε το μαγαζί του πατέρα σου»; Το παράξενο είναι , πως αυτή η απορία μου δημιουργήθηκε
ακριβώς…18 χρόνια μετά από την πρώτη φορά που πήγα εκεί !!
«Δεν έχει όνομα το μαγαζί , ο καθένας το λέει όπως θέλει» , μου
αποκρίθηκε !! Του απαντώ : «Όταν με πρωτοφέρανε εδώ , μου
μίλησαν για το καφενεδάκι του Μανούσου , του πατέρα σου» . «Ε,
τότεσας λέγε ντο έτσι» ! Δεν είχα λόγο να διαφωνήσω !! Δεν είναι
διαφημιστικό αυτό το σημείωμα…Το γράφω για να δείξω , πόσο
εύκολο είναι να περνάς καλά και απλά , χωρίς να ξεπαραδιάζεσαι !!
Το καφενεδάκι του Μανούσου βρίσκεται στο Ρέθυμνο , εδώ και
δεκαετίες , Εθν.Αντιστάσεως και Βενάρδου γωνία . Το στήσιμό του ,
παραπέμπει στην δεκαετία του ’60 κι αυτό σίγουρα , είναι μέρος της
γοητείας του . Ο χώρος του δεν είναι πολύ μεγάλος , ευτυχώς η
αυλή το βγάζει ασπροπρόσωπο , παρά την παρουσία
ενός…περιπτέρου στη γωνία της , που γκρούβει κάπως το
συμπαθέτατο αυτό καφενείο .

Περισσότερα

Η Ευτυχία του λαϊκού τραγουδιού

Για την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου γυρίστηκε μια ταινία την περασμένη χρονιά και είναι η ίσως καλύτερη αφηγηματική Ελληνική ταινία της χρονιάς, αφιερωμένη στη μεγάλη κυρία και τεράστια στιχουργό του Ελληνικού Λαϊκού Τραγουδιού.
Ότι πιο βιωματικό έχει γυριστεί γύρω από αυτό θρυλικό όνομα, μια απ΄τις σπουδαιότερες 30 ταινίες της χρονιάς και όχι μόνο του Ελληνικού Σινεμά σε σκηνοθεσία Άγγελου Φραντζή. Την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου υποδύθηκαν σε δυο φάσεις της ζωής της, η συγκλονιστική για την ηθοποιία Κάτια Γκουλιώνη σε νεότερη ηλικία και η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στην βαθιά ενηλικίωση της.

Περισσότερα