Ο Αρχάγγελος της Ελληνικής Μουσικής πέρασε στην Αθανασία

Ο Αρχάγγελος της Ελληνικής Μουσικής πέρασε στην Αθανασία

Αν κάποιο νέο δεν θέλαμε να το ακούσουμε με τίποτα και για κανένα λόγο ήταν αυτό που σήμερα και με μεγάλη καθυστέρηση ακούσαμε, μάθαμε και πιστέψτε μας δεν μας άρεσε καθόλου.
Το τι είναι το κεφάλαιο Μίκης Θεοδωράκης το έχουμε ξαναγράψει και πει και δεν θα επανέλθουμε, ωστόσο, θα ταξιδέψει στην Αθανασία του Παγκόσμιου πολιτιστικού γίγνεσθαι του 20ου και 21ου αιώνα.

Για μας και όχι μόνο ως γεγονός είναι απόλυτα και βαθύτατα στενάχωρο, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι δεν έφυγε απλά ένας συνθέτης της μουσικής μας σύνθεσης, έφυγε ο Αρχάγγελος της Ελληνικής μουσικής σύνθεσης που όπως έλεγε «Θεωρώ όλη αυτή τη διαδρομή μου μέσα στη μουσική ένα συνεχές ταξίδι. Ένα ταξίδι στο άγνωστο, χωρίς τέλος…», καθώς επίσης «Αν δεν είχα βιώσει αυτά που βίωσα, δεν θα είχα γράψει αυτή την μουσική. Η μουσική για μένα ποτέ δεν υπήρξε αυτοσκοπός, είναι κάτι το βιωματικό…»

Δεν είναι πολύ ώρα που μάθαμε το θλιβερό νέο….Τώρα τι να πει κανείς για τον μεγαλύτερο Έλληνα Συνθέτη που μαζί με τον Μάνο Χ”δάκι έφεραν τους ποιητές στο πολύπαθο λαό μας!!!Από σήμερα αγαπημένε συνθέτη περνάς στην Αθανασία και θα βρεθείς δίπλα σε όλους τους μεγάλους που πήγαν την κουλτούρα και τον πολιτισμό της χώρας στα Ουράνια!!!

Στην πραγματικότητα, όχι μόνο είχαμε την ευτυχία να μεγαλώσουμε στο οικείο περιβάλλον με τις μουσικές του συνθέσεις, αλλά και πολύ αργότερα ως αυτοδίδακτοι κιθαρίστες, μουσικοί παραγωγοί που γνωρίσαμε κι άλλες μουσικές – όχι τόσο συνηθισμένες στα μουσικά αυτιά του ευρύτερου κοινού – να κατανοήσουμε πόσο βαθιά είχε επηρεάσει τις όχι και τόσο δημοφιλείς, αλλά τις σπουδαιότερες μουσικές σκηνές σε διεθνή κλίμακα.
Ο Μίκης Θεοδωράκης το 1974 επανακυκλοφόρησε δυο δίσκους που το όλον πανκ – ροκ, τόσο σε Αμερική , όσο και σε Αυστραλία, θα τον ευγνωμονεί εφ’ όρου ζωής, γιατί πολύ απλά οι «Μικρές Κυκλάδες»(η κανονική κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε το 1964) & «Το Αρχιπέλαγος»(η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι και το Λονδίνο από το 1957 – 1961), ήταν η επιτομή των licks & των riffs που όχι πολύ αργότερα χρησιμοποίησαν μεγάλες μπάντες, στις ηλεκτρικές κιθάρες, επηρεασμένες από το μπουζούκι του Μανώλη Χιώτη .
Το Αμερικάνικο, καθώς και το Αυστραλέζικο punk-rock, επηρεάστηκαν περισσότερο από τον μέγιστο και παγκόσμιο συνθέτη μας, παρά από το ίδιο το rock & roll, μιας και το διονυσιακό του μοτίβο και οι μεθυστικοί ρυθμοί, οι απέριττες αρμονικές γραμμές έφτιαχναν ένα ταμπεραμέντο που “απασφάλιζε” όπως θα λέγαμε στην αγαπημένη μας αργκό.
Το σύνολο της “Ρωμιοσύνης” είναι σε ένα λιτό περιβάλλον που μέσα από 3-4 συγχορδίες δημιουργεί συνθέσεις που μια φορά κάθε 100 χρόνια γράφονται.
Μια δεκαετία νωρίτερα πάνω σε ποίηση του τεράστιου Ιάκωβου Καμπανέλλη, το 1965 δηλαδή, κυκλοφορεί τον ίσως σπουδαιότερο δίσκο που κυκλοφόρησε το Ελληνικό Τραγούδι το «Μαουτχάουζεν », που κι αν επηρέασε σχήματα και μπάντες, όπως οι τεράστιοι Savage Republic , που διασκεύασαν τον «Αντώνη» & το «Ποιος δε μιλά για τη Λαμπρή».


Πέραν από την βιογραφία του, που θα την διαβάσετε κι αλλού, σε προσωπικό επίπεδο (και πέρα από την επίδραση που εξάσκησε και συνεχίζει να εξασκεί πάνω μας η μουσική του σε τόσο μεγάλο βαθμό, αυτό δεν αλλάζει με τίποτα και για κανένα λόγο), είχαμε την ευτυχία από αυτό το μικρό και ταπεινό πόρταλ πολιτισμού & επιστημονικών προσεγγίσεων και αναλύσεων, να έχουμε μια συνέντευξη από το γιο του Νίκο Θεοδωράκη για το Mikis Radio και όχι μόνο γι αυτό.
Σήμερα είμαστε κάτι σαν τραγικές φιγούρες που κινούνται στη σφαίρα των εικόνων και των μελωδιών που δημιούργησες και όσο περνάει ο καιρός δεν θα κατανοήσουμε το κενό που αφήνεις πίσω σου αγαπημένε δάσκαλε(κι ας μην το ήξερες πως ήσουν τέτοιος για μας)…
Καλό Ταξίδι Τεράστιε Μίκη, από σήμερα περνάς στην απεραντοσύνη της Αθανασίας, που είχε γράψει ο φίλος σου Μάνος Χατζιδάκις πάνω σε ποίηση Νίκου Γκάτσου.

Κύκλοι τραγουδιών: Τα Παιδικά, Επιτάφιος, Επιφάνια, Πολιτεία Α΄,Β΄,Γ΄και Δ΄, Λιποτάκτες, Μικρές Κυκλάδες, Μαουτχάουζεν, Romancero Gitano, Θαλασσινά Φεγγάρια, Ο Ηλιος και ο Χρόνος, 12 Λαϊκά, Νύχτα Θανάτου, Αρκαδίες, Τα τραγούδια του Αγώνα, Τα τραγούδια του Ανδρέα, 18 Λιανοτράγουδα, Μπαλλάντες, Στην Ανατολή, Τα Λυρικά, Χαιρετισμοί, Επιβάτης, Ραντάρ, Διόνυσος, Τα πρόσωπα του ήλιου, Μνήμη της πέτρας, Ως αρχαίος άνεμος, Μήπως ζούμε σ΄άλλη χώρα;, Μια θάλασσα γεμάτη μουσική, Η Βεατρίκη στην οδό μηδέν, Ασίκικο Πουλάκη, Λυρικώτερα, Λυρικώτατα, Σερενάτες.

Ορατόρια: ‘Αξιον Εστί, Επιφάνια Αβέρωφ, Κατάσταση Πολιορκίας, Πνευματικό Εμβατήριο, Canto General,Λειτουργία για τα παιδιά που σκοτώνονται στον πόλεμο.

Συμφωνικά και Μουσική Δωματίου: 1η, 2η, 3η 4η, 7η Συμφωνία, Κατά Σαδδουκαίων, Canto Olympico, Τρίο, Σεξτέτο, Το Πανηγύρι της Αση-Γωνιάς, Ελληνική Αποκριά, Κύκλος, Σονατίνα για πιάνο, Σουίτα αρ. 1, 2 και 3, Σονατίνα αρ. 1 και αρ. 2 για βιολί και πιάνο,Κοντσέρτο για πιάνο, Ραψωδία για τσέλλο και ορχήστρα, Sinfonietta, Adagio.

Μπαλέτα: Οι Εραστές του Τερουέλ, Αντιγόνη, Ζορμπάς.

Οπερες: Καρυωτάκης (Οι μεταμορφώσεις του Διονύσου), Μήδεια, Ηλέκτρα, Αντιγόνη, Λυσιστράτη.

Μουσική για θέατρο: Το τραγούδι του νεκρού αδελφού, Ενας Ομηρος, Εχθρός Λαός, Προδομένος Λαός, Καποδίστριας, Χριστόφορος Κολόμβος, Περικλής, Αυτό το δέντρο δεν το λέγανε υπομονή, Το θεριό του Ταύρου, Μάκβεθ.

Μουσική για Αρχαίο Δράμα: Ορέστεια (Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες), Αντιγόνη, Ιππής, Λυσιστράτη, Προμηθεύς Δεσμώτης, Οιδίπους Τύραννος, Εκάβη, Ικέτιδες, Τρωάδες, Φοίνισσες, Αίας.

Μουσική για κινηματογράφο: Ζορμπάς, Ζ, Σέρπικο, Ιφιγένεια, Ηλέκτρα, Οταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά, Σουτιέσκα (Τίτο), Μπιριμπί, Φαίδρα, Κατάσταση Πολιορκίας, Actas de Marusia.